Osman Baydemir’in tavrını benimsememekle ve onaylamamakla beraber onu anlayışla karşılıyorum. Eğer küfürbazlık, onun çocukluğundan kalma bir özelliği ise -öyle olduğuna inanıyorum- psikolojik destek almadan ağzını düzeltmesi oldukça zor.
Osman Baydemir, -aşama aşama kaybettikçe, bölgede terörün beli kırıldıkça, halkın teröre sempatisi azaldıkça, açılımların küçücük de olsa filizleri görüldükçe vs.- ağzını her açtığında ya hakaret ya da küfrediyor.
Tıpkı oyunda kaybetmeye başlayan, tüm hamlelerini ve becerilerini ortaya koymasına rağmen bilyelerini ütülmekten kurtaramayan veya kırmızı lolipopu elinden alınan, dolayısıyla ağlayarak, zırlayarak ve bir adım daha atıp ağzını küfürlerle doldurarak evinin yolunu tutan şımarık bir velet gibi Osman Baydemir… Kaybetmeye hiç hazır değil, örgütün diğer yandaşları gibi… Onlara ‘arkanızda biz varız, kaybetmeyeceksiniz’ demişlerdi… Ama kaybediyorlar, kaybedecekler.
Ayrıca BDP’lilerin güvercin ve şahin olarak iki ayrı kanattan oluşuyormuş gibi tanımlanmasına ben de karşıyım. Çünkü aslında yok birinin öbüründen farkı. Argoda bir tabir buna çok uyuyor ama gel de buraya yaz. Neyse anlayan anlamıştır zaten.
Bu arada, trafikte kimlik soran komisere küfreden AK Parti Elazığ Milletvekili Fevzi İşbaşaran’ı da aynı bağlamda değerlendirdiğimi belirtmeden geçmeyeyim. Milletvekili olmak, milletin tepesine çıkma hakkı vermez kimseye. İktidar mensubu olsanız da bu böyledir. Küstahlaşmaya gerek yok!
Süleyman S. Aras