Acaba “eşek inadı” tabiri, aslında, eşeklerin çok inatçı olduğu -ispatlanamamış- gerçeğinden bağımsız olarak ortaya çıkmış olabilir mi? Yani “eşek inadı” da insan kaynaklı bir mesele midir? Bana öyle geliyor ki, “eşek inadı” tabiri veya benzetmesi, kimi insanların söz, fiil ve düşünce düzeyinde eşek olmakta ısrar ve inat etmeleri sonucunda literatürümüze girmiştir.
“Eşek şakası” da böyle değil midir? Biliriz ki, eşekler aralarında şakalaşmaz veya insanlara şaka yapmaz. Onlar ancak dalaşırlar, birbirlerini, kimisi de diğer insanları veya hayvanları ısırırlar. Yani “eşek şakası” da insana özgü ve insan üretimi bir şeydir.
Söz, fiil ve düşünceleriyle “ben eşeğim” diye bas bas bağıranın durumu eşek inadına ve yine onun yapıp ettikleri de eşek şakasına örnektir. Diğer insani meselelerde olduğu gibi bu meselelerde de eşeklerin hiçbir suçu yoktur.
Süleyman S. Aras