17 Ekim 2007

Neden “Umut”?

Blog yazmaya karar verdikten sonra ona bir de isim vermek gerekiyordu. Çünkü o benim kucağıma aldığım ve doğmasından çok mutlu olduğum bir bebekti ve bana aitti; ismini vermek de bana düşüyordu. Kimse sormadan, bu ismin gerekçesini ikinci yazımda açıklama kararı aldım. Çünkü “UMUT” ismi konusunda kendimi de ikna etmem gerekiyordu.

“UMUT” ismi blog üyeliğim ile eş zamanlı olarak aklıma gelen bir isimdi. Başına, sonuna veya hem başına hem sonuna farklı kelimeler koyma fikri aklıma geldiyse de iyi durmadı ve netice de “UMUT” başlığında karar kıldım. Bana kalırsa güzel de duruyor sitenin üstünde…

Biz insanlar umut besleriz birçok şey için. Aslında umut da bizi besleyip büyüten “şey”lerden biridir; ekmek, su ve diğer gıdalar gibi… Umut olmasaydı dünya ilkel çağlarda kalıverirdi. Çünkü umut eden insanlar çalışır, gelişir, geliştirir ve bir şeyleri değiştirir. Ben de birçok şey için hala umut besleyen biri olduğum ve yer yer onları buradan paylaşma kararı aldığım için bloguma “UMUT” ismini verdim.

Ve yine biz insanlar (bazımız veya çoğumuz veya hepimiz) bazen öyle hatalar yaptık ki belki de “umut” kelimesinin literatüre girmesine en büyük katkıyı bu hatalarımız yaptı. Bazı insanlar bazı şeyleri bozdukça diğerleri o şeylerin düzelmesi için çabaladı ve bu çabanın adı “umut” oldu. Dünyanın imarına katkıda bulunma görevi insana verilmişken insan dünyanın imhası ile daha çok ilgilendi. Yaptığı hatalar o kadar büyük oldu ki, insanoğlu dünyaya ayak bastığı günden beri, çok sınırlı dönemler hariç, kendinden sonraki nesillere hep daha kötü bir dünya bıraktı. O kadar büyük enkazlar bırakılıyor ki, umut edenler, çoğu kez yalnızlıklarıyla mücadele etmekten bozguncularla mücadele etmeye vakit bulamıyorlar. Ve dünya ve insanlık ve gelecek çürümeye umut da yalnız kalmaya devam ediyor.

Eğer umut büyürse ve kocaman olursa, belki o zaman dünya kurtulur ve insanlık kurtulur ve gelecek kurtulur diye umut besliyorum. Bu umudu blogumdan önce de besliyordum. Blogum ona kardeş geldi. Umut (umuyorum) artık yalnız değil. Birlikte büyüyeceğiz.

Süleyman Aras
Bu yazıyı paylaş: